Niebiskie migdały

Właściciele dwupoziomowego mieszkania zanim umówili się z projektantką na spotkanie mieli jasno sprecyzowany pomysł na kolorystykę i charakter kuchni. Niebieskie meble i dekoracyjna forma okapu to zgodna wizja pani i pana domu.

Gospodarze ze względu na wymarzoną niebieską barwę zabudowy kuchennej zdecydowani byli na wykonanie jej z płyty MDF. Projektantka przedstawiła im jednak ciekawą alternatywę: dąb malowany farbami używanymi także do kolorowania MDF-u. To rozwiązanie pozwoliło uzyskać wybarwienie przykuwające uwagę oraz zachować charakterystyczną dla naturalnego surowca dekoracyjną i subtelną fakturę. Z tak uzyskanego materiału wykonano fronty szafek oraz fragmenty ścian i elementy korpusów. Dużym walorem prostokątnej, zamkniętej kuchni w kształcie szkatułki jest szerokie okno. Wokół niego zorganizowano przestrzeń do przygotowywania i spożywania posiłków. Tuż przy oknie ustawiony został niewielki stół (w założeniu dla max. 3 osób) z drewnianymi krzesłami wyłożonymi miękkimi poduchami. Tutaj domownicy chętnie rozmawiają, piją poranną kawę i marzą spoglądając przez okno. Szeroki parapet to również ulubione terytorium kota – rodzinnego pupila. Vis-a-vis okna zamontowano zlewozmywak z ociekaczem – pierwszy ważny element kuchennego ciągu roboczego, któremu nadano kształt litery „L”. Obok w narożniku umiejscowiono płytę ceramiczną, co jednocześnie stworzyło dogodną, dużą przestrzeń dla wieńczącego ją oryginalnego okapu. Pomysłodawcą i projektantem jego zewnętrznej formy jest aranżator wnętrza. Gięte elementy konstrukcyjne wyciągu wykonano z płyty pokrytej drewnianą okleiną, natomiast do prostych użyto – tak jak w przypadku frontów szafek – dębu barwionego na niebiesko. Blat roboczy oddzielił płytę grzejną od pionu szafek, w którym znalazły się m.in. na wygodnej wysokości piekarnik i kuchenka mikrofalowa. Zabudowę dochodzącą do ściany z oknem kończy słupek z półkami na wino i bibeloty, szufladami na sztućce oraz z dolną wąską szafką na bieliznę stołową. Płaszczyzna między szafkami stojącymi a wiszącymi, najbardziej narażona na zabrudzenie i ochlapnie, została szczelnie wypełniona płytkami ceramicznymi w kolorze korespondującym z barwą zabudowy kuchennej. Monolityczny charakter okładziny ściennej i mebli rozbijają malutkie, jasne inserty na płytkach oraz różna wielkość i wysokość szafek. Dynamicznie kształtująca się bryła zabudowy powoduje, że mimo przestrzeni i dużej ilości szafek, wnętrze nie sprawia wrażenia ciężkiego ani przytłaczającego. Linią organizującą i porządkującą asymetryczną przestrzeń jest płaszczyzna wyznaczona przez dolną krawędź wiszących szafek. Na tej wysokości umieszczono także punktowe oświetlenie blatów roboczych. Wysokie, pojemne meble kuchenne ustawione obok wejścia pełnią funkcję spiżarni i praktycznego schowka. Tutaj umieszczono zabudowaną chłodziarko-zamrażarkę oraz obszerne szafki na produkty żywnościowe. Zarówno zlewozmywak, jak i ceramiczna płyta grzejna zostały wbudowane w blat z płyty laminowanej. Wizualnym dopełnieniem poziomych płaszczyzn roboczych jest blat stołu wykonany z tego samego materiału. Jego brzegi, w celu podkreślenia spójności kolorystycznej i materiałowej, zostały wykończone niebieskimi, drewnianymi listwami.

Umieszczenie płyty grzejnej w narożniku kuchni pozwoliło na wygospodarowanie odpowiedniej przestrzeni na oryginalną obudowę okapu. Funkcjonalnie zaaranżowane zostało również miejsce za płytą – powstała tu półka na przyprawy i zioła.
Na podłodze korytarza i kuchni zostały położone płytki ceramiczne o przenikających się stonowanych piaskowo-brązowych barwach. Wejście podkreślono drewnianą framugą drzwi

Zamknięta przestrzeń

Zaowocowało to powstaniem jednorodnych, spójnych stylistycznie przestrzeni. Materiałem dominującym, zgodnie z sugestią projektanta, jest szkło i metal oraz, na życzenie inwestorów, drewno. Kuchnię, mimo wydzielonej, zamkniętej przestrzeni, dostosowano do charakteru pozostałych pomieszczeń. Klamrą ograniczającą i wytyczającą wielkość zabudowy kuchennej są drzwi.

Tuż obok drzwi prowadzących na zewnątrz znajduje się wysoki słupek, w którego dolnej części zamontowano pojemną szufladę, nad nią zmywarkę oraz szafkę z żaluzjową roletą. Takie rozwiązanie sprawia, że urządzenie do mycia naczyń znalazło się na wygodnej wysokości – korzystanie ze zmywarki nie wymaga schylania się w czasie załadunku i wyjmowania naczyń.

Szybko i zdrowo. Kuchenki mikrofalowe, tak przydatne w świecie, w którym większość codziennych czynności musimy wykonywać w ciągłym pośpiechu, ale kojarzone głównie z daniami fast-food, umożliwiają teraz także szybkie przygotowywanie zdrowych posiłków. Dostępne są kuchenki wyposażone w funkcję gotowania na parze, dzięki której w krótkim czasie otrzymujemy ugotowane, pełne witamin, naturalnie wyglądające jarzyny.

Wizualną równowagę dla wysokiej zabudowy ze zmywarką stanowią dwie wąskie szafki, meble kuchenne zawieszone po drugiej stronie okapu. Od góry bryłę tej części zabudowy zamyka szeroka półka, w której zamontowano niewielkie halogeny rzucające dodatkowe światło na najbliższe otoczenie płyty grzejnej. Odbija się ono i załamuje w stalowo-szklanym okapie, gładkiej powierzchni kamiennego blatu oraz stalowej okładzinie ściennej tworząc rozbiegane refleksy.
W narożniku, u zbiegu ramion zabudowy, umiejscowiono okrągły, niewielki zlewozmywak ze stali szlachetnej z płaskim rantem, gwarantującym łatwe zsuwanie z blatu resztek lub wody. Płaszczyzna robocza przy oknach została poszerzona, tak by wyeksponować ukształtowane przez naturę niepowtarzalną strukturę kamienia. Doskonale się również komponuje z drewnianymi frontami i stalowymi liniami wyznaczonymi przez długie uchwyty. Szafki zwieńczone płytą z monolitycznego naturalnego surowca z reguły sprawiają wrażenie nieco ciężkich. Tutaj zastosowana na ścianie nad blatem roboczym różnokolorowa mozaika rozbija ich masywność i dodaje wizualnej lekkości. Ponadto abstrakcyjna układanka korespondująca z kolorem kuchennej zabudowy, ścian i okładziną podłogową dynamizuje wnętrze. Największy sprzęt AGD – chłodziarkę ukryto w szafie, w pobliżu barek na alkohol. Nad nią umieszczona została kuchenka mikrofalowa. Zabudowę kończy wąski słupek z częściowo odkrytymi półkami.

Uroku i wizualnej lekkości kuchennej zabudowie dodaje różnokolorowa mozaika korespondująca z barwą ścian, mebli, framug drzwiowych oraz klocków-wstawek przewijających się w okładzinie podłogowej.
Misa okrągłego zlewozmywaka umieszczona została w narożniku pomieszczenia, u zbiegu ramion zabudowy kuchennej. Przy oknach płaszczyznę blatów roboczych poszerzono, tak by pełniła jednocześnie funkcję parapetu.
Zabudowa, wyposażenie oraz oświetlenie w kuchni zostały dobrane w taki sposób, aby spójną całość tworzyły elementy przynależne różnym estetykom. Nowoczesne, zimne w odbiorze szkło, metal oraz kamień plastycznie połączono z drewnem, przypisanym rustykalnym wnętrzom.

Kuchnia – Murowane uczucia

Po pierwsze  niebanalna i ciepła. po drugie  funkcjonalna, z dwoma zlewozmywakami. życie rodziny koncentruje się wokół kuchennej wyspy otoczonej okapem o imponującej szerokości. obok, przy stole, dzieci czujnym okiem mamy krzątającej się po kuchni, odrabiają lekcje.

Tak wykończona jest także półkolista ściana oraz dekoracyjne obniżenie sufitu z zainstalowanym wewnątrz oświetleniem, które umownie wyznaczają granicę pomiędzy światem kuchni a salonu. Po obu stronach w kamiennej ścianie znajdują się podłużne, wysokie nisze. Podświetlane od góry są miejscem ekspozycji dekoracyjnych drobiazgów, które pani domu zmienia w zależności od pory roku oraz świąt.

Odrębność kuchennego wnętrza akcentuje również inny rodzaj okładziny podłogowej  terakoty stylizowanej na kamienne płyty. W przestrzeni salonu  płytki o mniejszym formacie  łagodnym łukiem otaczają schody zwieńczone ręcznie kutą balustradą z aluminium, a następnie rozlewają się jako większe na posadzce w kuchni oraz towarzyszącej jej jadalni. Odmiennym sposobem ich ułożenia  pod kątem 30°  wyodrębniono strefę kuchennej wyspy. Zabieg prosty, ale podkreślający rangę wyspy  w tej kuchni pełni wiele funkcji. Dynamizuje przestrzeń, jest miejscem gotowania potraw, szafką kredensową, a zainstalowany tutaj okrągły zlewozmywak z młynkiem do odpadków ułatwia obróbkę produktów i usuwanie resztek. Wyspowy okap nad płytą ceramiczną to model o jednej z największej dostępnej na rynku szerokości  100 cm, uruchamiany elektronicznym panelem sterującym. Kubiczna, wzniesiona na planie kwadratu wyspa została przykryta blatem z egzotycznego drewna meranti. Z tego samego gatunku drewna, wyróżniającego się głęboką, złocistobrązową kolorystyką, wykonane są ramy przeszklonych drzwiczek szafki kredensowej umieszczonej w bryle wyspy od strony salonu. Na wytrawione w szkle zabawne rysunki nie sposób spojrzeć bez uśmiechu  to nie przypadek. Kuchnia z założenia miała być domowa, ciepła i przyjazna dzieciom gospodarzy. Dzieci lubią tu przebywać i odrabiać lekcje przy jadalnianym stole, a mama nie musi odrywać się od codziennych obowiązków, aby pomóc pociechom w solidnym przygotowaniu do klasówek. Specjalnie z myślą o dzieciach, na ścianie w części jadalnianej namalowano zwierzątka, ludziki, gwiazdki i księżyce na wesołym żółtopomarańczowym tle.

Elementem spinającym stylistycznie aranżację domu jest motyw kamiennego muru. Tak została wykończona półkolista ściana oraz obniżenie sufitu, wyznaczające granicę pomiędzy meblami kuchennymi a salonem. Po jej obu stronach znajdują się podświetlane nisze na dekoracyjne drobiazgi. Dwa zlewozmywaki  to wygodne rozwiązanie. Okrągły zlew na wyspie, wyposażony w młynek do odpadków, służy do obierania warzyw i owoców oraz usuwania resztek organicznych. Do mycia naczyń są przeznaczone zlewozmywaki przy oknie oraz zmywarka.

Po przeciwnej strolkę wykonano z płyt gipsowokartonowych, wykorzystując płytką wnękę nie znajdującym się znacznie standardowo. W ten sposób nie wnęka została poszerzona i pod zmieścił się przeszklony, o nowoi wzornictwie kredens z drewna  mebel podkreśla jadalniany ir tej części kuchni, izczenie sprzętów AGD jest dostodo stanowiska pracy przy wyspie :yzwyczajeń pani domu. Zabudoka kroków od wyspy  rozpoczy>okie szafki na produkty spożywogromna chłodziarkozamrażarka it stali. Z drugiej strony także jest oków  do zlewozmywaka przeego do mycia naczyń, zmywarki żarnika. Pozostałą część zabudowy ają szafki: dolne  z frontami z ej płyty MDF, górne  z matoweujętego w ramy z drewna merami, i oprawę otrzymał piekarnik ze n frontem. Jego dolna krawędź się na wysokości blatu roboczego, owaniu go od góry drewnem mewstała tutaj półka na dekoracyjne ;i. Dwie półki pod piekarnikiem :y wiklinowe kosze na kuchenne a. Czy kuchnię można pokochać bliskiego? Można to przykład.

Odmienne ułożenie terakoty na podłodze akcentuje obecność wyspy w kuchni. Jej kwadratową bryłę przykrywa blat z drewna meranti. Z tego samego drewna są wykonane ramy przeszklonych frontów szafki kredensowej wbudowanej w korpus wyspy od strony salonu. Jedno z okien w kuchni jest umieszczone wyżej niż standardowo. Znajdująca się tutaj płytka wnęka została poszerzona przez dobudowanie niewielkiej ścianki. Pod oknem ustawiono kredens. Z drugiej strony ścianka stanowi oparcie dla zabudowy wnęk kuchennej. Z myślą o dzieciach, ścianę w części jadalnianej ozdobiono wesołymi rysunkami. Tutaj, pod okiem krzątającej się mamy, pociechy odrabiają lekcje. Stół i wyspa są tak ustawione, że gotując można także zerkać na ekran telewizora znajdującego się w salonie.

Aranżacja łazienki

Na piętrze domu mieściły się trzy pokoje, garderoba i średniej wielkości łazienka. Realizacja marzenia właścicieli o przestronnym, luksusowym pokoju kąpielowym wymagała przeprowadzenia poważnych zmian – łazienka w obecnym kształcie pochłonęła jeden z pokojów, część holu i garderoby.

Górna kondygnacja domu w zabudowie szeregowej ma dość dużą powierzchnię. W pierwotnym układzie miały się tu znaleźć trzy pokoje, garderoba oraz średniej wielkości łazienka. Właściciele marzyli jednak o przestronnym, luksusowym salonie kąpielowym przy sypialni – cała aranżacja poddasza została więc podporządkowana spełnieniu tego życzenia. Salon kąpielowy to największe pomieszczenie na tej kondygnacji. W jego granicach znalazł się jeden z pokojów, większa część garderoby oraz fragment holu. Zachowano dwie sypialnie – małżeńską i pokój synka gospodarzy. Powierzchnia i wyposażenie łazienki są rzeczywiście imponujące. To cały kompleks higienicznowy – wypoczynkowy, luksusowa oaza wellness. Umieszczony tu został pełny łazienkowy program funkcjonalny, jest tu także sauna oraz kąt rekreacyjny z rowerkiem treningowym.
Pomieszczenie ma nietypowy kształt – podzielono je na czytelne strefy funkcjonalne; charakteru dodają też liczne skosy połaciowe. Najbliżej wejścia urządzono część umywalwiema podwieszanymi misami. Obudowa podtrzymustelaży tworzy przydatną półkę; i szafy szczecin ścianę powyżej, aż do wypełnia tafla lustra. Naprzeciwko umywalek zbudowa-ze szklanymi półkami na kosmetyki i zapasowe ręczni-jgiej stronie ścianki z wnęką zamontowano bidet i tynkowym systemem spłukującym. W głębi łazienki, ;m dachu z dwoma oknami, umieszczono wannę z hy-:em. Jest to model narożny, ale ze względu na obniże-, zamontowano go centralnie, dzięki czemu poprawił >rt korzystania z wanny. Została ona obudowana szerokim podestem tworzącym praktyczną półkę na kąpielowe akcesoria i ozdobne rośliny doniczkowe. Vis-a-vis wanny znajduje się obszerna wnęka, w której urządzono saunę. Sąsiaduje z nią kabina prysznicowa, lekko wcinając się w przestrzeń sauny. Wokół pięciokątnego brodzika wzniesiono wymurowane ściany; tworzą one przestronną kabinę.
Złożona, wielowątkowa przestrzeń łazienki została zdyscyplinowana spokojnymi, monochromatycznymi elementami wykończeniowymi. Zastosowana kolorystyka nawiązuje do charakteru całej aranżacji domu, gdzie dominują jasne beże z akcentami ciemnego drewna, prostota i oszczędność w stosowaniu dekoracji. W łazience zastosowano prostokątne płytki ceramiczne imitujące odcień i fakturę trawertynu – pojawiły się na części ścian, podłodze, obudowie wanny. W kilku miejscach – np. między lustrem i umywalkami – znalazł się dekor z naturalnego kamienia z delikatnym motywem roślinnym. Równie ciepła i delikatna jest barwa pozostałych fragmentów ścian oraz sufitu. Na tym jasnym, jednolitym tle rozmieszczono urządzenia sanitarne w kolorze pergamon, o lekko zgeometryzowanych formach. Ciekawy kontrast wprowadza do wnętrza zastosowanie ciemnobrązowego drewna kempas. Z egzotycznego drewna wykonana jest podłoga przenikająca do pomieszczenia z holu, a także ściana zewnętrzna sauny.

Przestronna kabina prysznicowa wyposażona w panel hydromasażowy lekko wcina się w przestrzeń sauny. Nad pięciokątnym brodzikiem wzniesiono wymurowane ściany. Drzwi z tafli bezbarwnego szkła są zawieszone na delikatnych chromowanych zawiasach. W głębi łazienki, pod skosem dachowym z dwoma oknami, umieszczono narożną wannę z hydromasażem. Ze względu na obniżenie sufitu, zamontowano ją centralnie. Misa obudowana jest szerokim podestem tworzącym praktyczną półkę.

Tuż przy wejściu urządzono część umywalkową. Obudowa stelaża podtrzymujących misy tworzy przy datną półkę; ścianę powyżej wy pełnia tafla lustra. Naprzeciwkc umywalek utworzono podświetlo ną wnękę ze szklanymi półkami m kosmetyki i ręczniki. W łazience znalazł się pełny program funkcjonalny, a także sauna i kąt rekreacyjny z rowerkiem treningowym. Na ścianach zastosowano płytki ceramiczne imitujące trawertyn; w kilku miejscach pojawia się dekor z delikatnym motywem roślinnym.

Elaktryka w saunie

Najważniejszym elementem wyposażenia sauny jest piec. Piec elektryczny jest najnowszym osiągnięciem długiej historii fińskiej sauny ogień został tutaj zastąpiony przez prąd płynący z instalacji elektrycznej. Prostota i precyzja obsługi oraz bezpieczeństwo nowoczesnych pieców elektrycznych spowodowały o tym, że obecnie korzysta się z nich najczęściej – zarówno w niewielkich, domowych saunach jak i wieloosobowych saunach w dużych obiektach rekreacyjnych.

Do ogrzewania wnętrza sauny służyło otwarte palenisko, na którym układano kamienie, a następnie polewano je wodą. Z czasem pojawiła się prosta konstrukcja pieca, w którym kamienie były przykryte metalowym stożkiem połączonym z kominem. Podczas gdy ogrzanie i usunięcie nadmiaru dymu w dawnej saunie wymagało 4-5 godz., ten typ pieca osiągał odpowiednią temperaturę po 1-2 godz. W latach 30. ub. wieku skonstruowany został kolejny rodzaj pieca – miał komin, jednak ogień był odizolowany od kamieni. Znajdowały się one w metalowej obudowie nad kamieni ogniem. Ogień został zastąpiony materiałami o odpowiednim oporze elektrycznym, a przepływający przez nie prąd powoduje ich nagrzewanie. Zalety tych pieców to prosta obsługa, łatwość i precyzja regulowania temperatury, a także bezpieczeństwo. Prosty i tańszy jest również ich montaż.

Przykładowo w saunie o kubaturze 4-8 m2 powinien znaleźć się piec 6 kW. Określona moc warunkuje zastosowane odpowiednich przyłączy elektrycznych – do 5 kW mogą mieć zasilanie jednofazowe, większe wymagają przyłącza trójfazowego. Dobry piec powinien charakteryzować się niskim zużyciem energii elektrycznej i krótkim czasem nagrzewania do żądanej temperatury – 80°C powinien osiągać w ciągu ok. 20 minut. Stal i kamienie. Piece zwykle wykończone są stalą nierdzewną; urządzenia nowszej generacji mają bezpieczną obudowę, chroniącą przed poparzeniami w przypadku dotknięcia. Zwykłe, stalowe piece wymagają dodatkowych osłon. W górnej części pieca znajduje się pojemnik na kamienie. Nie powinien on być zbyt duży, gdyż nadmierna ilość kamieni powoduje wzrost bezwładności cieplnej pieca, a tym samym zwiększa się zużycie prądu. Ważne są również same kamienie – muszą być odporne na gwałtowne rozgrzewanie i chłodzenie. Miejsce montażu. Pieca nie można instalować w przypadkowym miejscu. Powinien on znaleźć się jak najbliżej drzwi do sauny, najlepiej na tej samej ścianie jednak dalego od mebli kuchennych. Pozwala to na szybkie ogrzanie chłodniejszego powietrza, które dostaje się przy wchodzeniu lub wychodzeniu z pomieszczenia, i tym samym odpowiednią cyrkulację powietrza. Praktycznym rozwiązaniem są piece do montażu w pozycji wiszącej. Dostępne są także modele przeznaczone do montażu na środku sauny. Panei sterujący. Do regulacji parametrów kąpieli w saunie i kontrolowania pracy pieca służy panel sterujący (sterownik). Może być on jego integralnym elementem lub też oddzielnym urządzeniem instalowanym na zewnątrz sauny. Sterownik umożliwia zaprogramowanie czasu włączenia i wyłączenia pieca, ustawienie żądanej temperatury oraz poziomu wilgotności.
Sauna parowa i aromaterapia. Podstawowym zadaniem pieca jest ogrzewanie wnętrza sauny. To jednak nie koniec możliwości współcześnie produkowanych modeli. Obecnie swoją domową saunę możemy wyposażać w urządzenia o rozbudowanych funkcjach, tzw. piece kombi. Posiadają one wbudowane generatory pary pozwalające na kąpiel w saunie parowej, jak też specjalne pojemniki na zioła lub olejki aromatyczne.