Kuchnia – Murowane uczucia

Po pierwsze  niebanalna i ciepła. po drugie  funkcjonalna, z dwoma zlewozmywakami. życie rodziny koncentruje się wokół kuchennej wyspy otoczonej okapem o imponującej szerokości. obok, przy stole, dzieci czujnym okiem mamy krzątającej się po kuchni, odrabiają lekcje.

Tak wykończona jest także półkolista ściana oraz dekoracyjne obniżenie sufitu z zainstalowanym wewnątrz oświetleniem, które umownie wyznaczają granicę pomiędzy światem kuchni a salonu. Po obu stronach w kamiennej ścianie znajdują się podłużne, wysokie nisze. Podświetlane od góry są miejscem ekspozycji dekoracyjnych drobiazgów, które pani domu zmienia w zależności od pory roku oraz świąt.

Odrębność kuchennego wnętrza akcentuje również inny rodzaj okładziny podłogowej  terakoty stylizowanej na kamienne płyty. W przestrzeni salonu  płytki o mniejszym formacie  łagodnym łukiem otaczają schody zwieńczone ręcznie kutą balustradą z aluminium, a następnie rozlewają się jako większe na posadzce w kuchni oraz towarzyszącej jej jadalni. Odmiennym sposobem ich ułożenia  pod kątem 30°  wyodrębniono strefę kuchennej wyspy. Zabieg prosty, ale podkreślający rangę wyspy  w tej kuchni pełni wiele funkcji. Dynamizuje przestrzeń, jest miejscem gotowania potraw, szafką kredensową, a zainstalowany tutaj okrągły zlewozmywak z młynkiem do odpadków ułatwia obróbkę produktów i usuwanie resztek. Wyspowy okap nad płytą ceramiczną to model o jednej z największej dostępnej na rynku szerokości  100 cm, uruchamiany elektronicznym panelem sterującym. Kubiczna, wzniesiona na planie kwadratu wyspa została przykryta blatem z egzotycznego drewna meranti. Z tego samego gatunku drewna, wyróżniającego się głęboką, złocistobrązową kolorystyką, wykonane są ramy przeszklonych drzwiczek szafki kredensowej umieszczonej w bryle wyspy od strony salonu. Na wytrawione w szkle zabawne rysunki nie sposób spojrzeć bez uśmiechu  to nie przypadek. Kuchnia z założenia miała być domowa, ciepła i przyjazna dzieciom gospodarzy. Dzieci lubią tu przebywać i odrabiać lekcje przy jadalnianym stole, a mama nie musi odrywać się od codziennych obowiązków, aby pomóc pociechom w solidnym przygotowaniu do klasówek. Specjalnie z myślą o dzieciach, na ścianie w części jadalnianej namalowano zwierzątka, ludziki, gwiazdki i księżyce na wesołym żółtopomarańczowym tle.

Elementem spinającym stylistycznie aranżację domu jest motyw kamiennego muru. Tak została wykończona półkolista ściana oraz obniżenie sufitu, wyznaczające granicę pomiędzy meblami kuchennymi a salonem. Po jej obu stronach znajdują się podświetlane nisze na dekoracyjne drobiazgi. Dwa zlewozmywaki  to wygodne rozwiązanie. Okrągły zlew na wyspie, wyposażony w młynek do odpadków, służy do obierania warzyw i owoców oraz usuwania resztek organicznych. Do mycia naczyń są przeznaczone zlewozmywaki przy oknie oraz zmywarka.

Po przeciwnej strolkę wykonano z płyt gipsowokartonowych, wykorzystując płytką wnękę nie znajdującym się znacznie standardowo. W ten sposób nie wnęka została poszerzona i pod zmieścił się przeszklony, o nowoi wzornictwie kredens z drewna  mebel podkreśla jadalniany ir tej części kuchni, izczenie sprzętów AGD jest dostodo stanowiska pracy przy wyspie :yzwyczajeń pani domu. Zabudoka kroków od wyspy  rozpoczy>okie szafki na produkty spożywogromna chłodziarkozamrażarka it stali. Z drugiej strony także jest oków  do zlewozmywaka przeego do mycia naczyń, zmywarki żarnika. Pozostałą część zabudowy ają szafki: dolne  z frontami z ej płyty MDF, górne  z matoweujętego w ramy z drewna merami, i oprawę otrzymał piekarnik ze n frontem. Jego dolna krawędź się na wysokości blatu roboczego, owaniu go od góry drewnem mewstała tutaj półka na dekoracyjne ;i. Dwie półki pod piekarnikiem :y wiklinowe kosze na kuchenne a. Czy kuchnię można pokochać bliskiego? Można to przykład.

Odmienne ułożenie terakoty na podłodze akcentuje obecność wyspy w kuchni. Jej kwadratową bryłę przykrywa blat z drewna meranti. Z tego samego drewna są wykonane ramy przeszklonych frontów szafki kredensowej wbudowanej w korpus wyspy od strony salonu. Jedno z okien w kuchni jest umieszczone wyżej niż standardowo. Znajdująca się tutaj płytka wnęka została poszerzona przez dobudowanie niewielkiej ścianki. Pod oknem ustawiono kredens. Z drugiej strony ścianka stanowi oparcie dla zabudowy wnęk kuchennej. Z myślą o dzieciach, ścianę w części jadalnianej ozdobiono wesołymi rysunkami. Tutaj, pod okiem krzątającej się mamy, pociechy odrabiają lekcje. Stół i wyspa są tak ustawione, że gotując można także zerkać na ekran telewizora znajdującego się w salonie.

Aranżacja łazienki

Na piętrze domu mieściły się trzy pokoje, garderoba i średniej wielkości łazienka. Realizacja marzenia właścicieli o przestronnym, luksusowym pokoju kąpielowym wymagała przeprowadzenia poważnych zmian – łazienka w obecnym kształcie pochłonęła jeden z pokojów, część holu i garderoby.

Górna kondygnacja domu w zabudowie szeregowej ma dość dużą powierzchnię. W pierwotnym układzie miały się tu znaleźć trzy pokoje, garderoba oraz średniej wielkości łazienka. Właściciele marzyli jednak o przestronnym, luksusowym salonie kąpielowym przy sypialni – cała aranżacja poddasza została więc podporządkowana spełnieniu tego życzenia. Salon kąpielowy to największe pomieszczenie na tej kondygnacji. W jego granicach znalazł się jeden z pokojów, większa część garderoby oraz fragment holu. Zachowano dwie sypialnie – małżeńską i pokój synka gospodarzy. Powierzchnia i wyposażenie łazienki są rzeczywiście imponujące. To cały kompleks higienicznowy – wypoczynkowy, luksusowa oaza wellness. Umieszczony tu został pełny łazienkowy program funkcjonalny, jest tu także sauna oraz kąt rekreacyjny z rowerkiem treningowym.
Pomieszczenie ma nietypowy kształt – podzielono je na czytelne strefy funkcjonalne; charakteru dodają też liczne skosy połaciowe. Najbliżej wejścia urządzono część umywalwiema podwieszanymi misami. Obudowa podtrzymustelaży tworzy przydatną półkę; i szafy szczecin ścianę powyżej, aż do wypełnia tafla lustra. Naprzeciwko umywalek zbudowa-ze szklanymi półkami na kosmetyki i zapasowe ręczni-jgiej stronie ścianki z wnęką zamontowano bidet i tynkowym systemem spłukującym. W głębi łazienki, ;m dachu z dwoma oknami, umieszczono wannę z hy-:em. Jest to model narożny, ale ze względu na obniże-, zamontowano go centralnie, dzięki czemu poprawił >rt korzystania z wanny. Została ona obudowana szerokim podestem tworzącym praktyczną półkę na kąpielowe akcesoria i ozdobne rośliny doniczkowe. Vis-a-vis wanny znajduje się obszerna wnęka, w której urządzono saunę. Sąsiaduje z nią kabina prysznicowa, lekko wcinając się w przestrzeń sauny. Wokół pięciokątnego brodzika wzniesiono wymurowane ściany; tworzą one przestronną kabinę.
Złożona, wielowątkowa przestrzeń łazienki została zdyscyplinowana spokojnymi, monochromatycznymi elementami wykończeniowymi. Zastosowana kolorystyka nawiązuje do charakteru całej aranżacji domu, gdzie dominują jasne beże z akcentami ciemnego drewna, prostota i oszczędność w stosowaniu dekoracji. W łazience zastosowano prostokątne płytki ceramiczne imitujące odcień i fakturę trawertynu – pojawiły się na części ścian, podłodze, obudowie wanny. W kilku miejscach – np. między lustrem i umywalkami – znalazł się dekor z naturalnego kamienia z delikatnym motywem roślinnym. Równie ciepła i delikatna jest barwa pozostałych fragmentów ścian oraz sufitu. Na tym jasnym, jednolitym tle rozmieszczono urządzenia sanitarne w kolorze pergamon, o lekko zgeometryzowanych formach. Ciekawy kontrast wprowadza do wnętrza zastosowanie ciemnobrązowego drewna kempas. Z egzotycznego drewna wykonana jest podłoga przenikająca do pomieszczenia z holu, a także ściana zewnętrzna sauny.

Przestronna kabina prysznicowa wyposażona w panel hydromasażowy lekko wcina się w przestrzeń sauny. Nad pięciokątnym brodzikiem wzniesiono wymurowane ściany. Drzwi z tafli bezbarwnego szkła są zawieszone na delikatnych chromowanych zawiasach. W głębi łazienki, pod skosem dachowym z dwoma oknami, umieszczono narożną wannę z hydromasażem. Ze względu na obniżenie sufitu, zamontowano ją centralnie. Misa obudowana jest szerokim podestem tworzącym praktyczną półkę.

Tuż przy wejściu urządzono część umywalkową. Obudowa stelaża podtrzymujących misy tworzy przy datną półkę; ścianę powyżej wy pełnia tafla lustra. Naprzeciwkc umywalek utworzono podświetlo ną wnękę ze szklanymi półkami m kosmetyki i ręczniki. W łazience znalazł się pełny program funkcjonalny, a także sauna i kąt rekreacyjny z rowerkiem treningowym. Na ścianach zastosowano płytki ceramiczne imitujące trawertyn; w kilku miejscach pojawia się dekor z delikatnym motywem roślinnym.

Elaktryka w saunie

Najważniejszym elementem wyposażenia sauny jest piec. Piec elektryczny jest najnowszym osiągnięciem długiej historii fińskiej sauny ogień został tutaj zastąpiony przez prąd płynący z instalacji elektrycznej. Prostota i precyzja obsługi oraz bezpieczeństwo nowoczesnych pieców elektrycznych spowodowały o tym, że obecnie korzysta się z nich najczęściej – zarówno w niewielkich, domowych saunach jak i wieloosobowych saunach w dużych obiektach rekreacyjnych.

Do ogrzewania wnętrza sauny służyło otwarte palenisko, na którym układano kamienie, a następnie polewano je wodą. Z czasem pojawiła się prosta konstrukcja pieca, w którym kamienie były przykryte metalowym stożkiem połączonym z kominem. Podczas gdy ogrzanie i usunięcie nadmiaru dymu w dawnej saunie wymagało 4-5 godz., ten typ pieca osiągał odpowiednią temperaturę po 1-2 godz. W latach 30. ub. wieku skonstruowany został kolejny rodzaj pieca – miał komin, jednak ogień był odizolowany od kamieni. Znajdowały się one w metalowej obudowie nad kamieni ogniem. Ogień został zastąpiony materiałami o odpowiednim oporze elektrycznym, a przepływający przez nie prąd powoduje ich nagrzewanie. Zalety tych pieców to prosta obsługa, łatwość i precyzja regulowania temperatury, a także bezpieczeństwo. Prosty i tańszy jest również ich montaż.

Przykładowo w saunie o kubaturze 4-8 m2 powinien znaleźć się piec 6 kW. Określona moc warunkuje zastosowane odpowiednich przyłączy elektrycznych – do 5 kW mogą mieć zasilanie jednofazowe, większe wymagają przyłącza trójfazowego. Dobry piec powinien charakteryzować się niskim zużyciem energii elektrycznej i krótkim czasem nagrzewania do żądanej temperatury – 80°C powinien osiągać w ciągu ok. 20 minut. Stal i kamienie. Piece zwykle wykończone są stalą nierdzewną; urządzenia nowszej generacji mają bezpieczną obudowę, chroniącą przed poparzeniami w przypadku dotknięcia. Zwykłe, stalowe piece wymagają dodatkowych osłon. W górnej części pieca znajduje się pojemnik na kamienie. Nie powinien on być zbyt duży, gdyż nadmierna ilość kamieni powoduje wzrost bezwładności cieplnej pieca, a tym samym zwiększa się zużycie prądu. Ważne są również same kamienie – muszą być odporne na gwałtowne rozgrzewanie i chłodzenie. Miejsce montażu. Pieca nie można instalować w przypadkowym miejscu. Powinien on znaleźć się jak najbliżej drzwi do sauny, najlepiej na tej samej ścianie jednak dalego od mebli kuchennych. Pozwala to na szybkie ogrzanie chłodniejszego powietrza, które dostaje się przy wchodzeniu lub wychodzeniu z pomieszczenia, i tym samym odpowiednią cyrkulację powietrza. Praktycznym rozwiązaniem są piece do montażu w pozycji wiszącej. Dostępne są także modele przeznaczone do montażu na środku sauny. Panei sterujący. Do regulacji parametrów kąpieli w saunie i kontrolowania pracy pieca służy panel sterujący (sterownik). Może być on jego integralnym elementem lub też oddzielnym urządzeniem instalowanym na zewnątrz sauny. Sterownik umożliwia zaprogramowanie czasu włączenia i wyłączenia pieca, ustawienie żądanej temperatury oraz poziomu wilgotności.
Sauna parowa i aromaterapia. Podstawowym zadaniem pieca jest ogrzewanie wnętrza sauny. To jednak nie koniec możliwości współcześnie produkowanych modeli. Obecnie swoją domową saunę możemy wyposażać w urządzenia o rozbudowanych funkcjach, tzw. piece kombi. Posiadają one wbudowane generatory pary pozwalające na kąpiel w saunie parowej, jak też specjalne pojemniki na zioła lub olejki aromatyczne.

Łazienka i sauna

Stopniowe przeobrażenia, którym z biegiem czasu ulegała i ciągle ulega sauna, mają na celu poprawienie komfortu kąpieli, ale także – niejako przy okazji – dostarczenia nowych wrażeń i doznań. Umożliwiają to nowoczesne rozwiązania budowlane, instalacyjne oraz elementy wyposażenia.

Formą sauny była ziemianka – jama w ziemi, sytuowana w pobliżu rzeki, jeziora, strumienia. Jej podstawowe, a nierzadko jedyne, wyposażenie stanowiła sterta kamieni rozgrzewana przed kąpielą. Z czasem zastąpiły ją drewniane chatki, a palenisko – prosty, opalany drewnem piec wypełniony kamieniami. Początkowo pomieszczenia z ociosanych bali były małe, skromne, nie posiadały poddasza ani okien. Z biegiem łat zaczęły przybierać bardziej urozmaiconą bryłę. Do dziś, wkomponowane w otoczenie, wolno stojące lub przyklejone do budynków mieszkalnych drewniane chatki ze spadzistymi dachami i oknami to nieodłączny element krajobrazu Finlandii. Ten romantyczny wizerunek sauny musiał jednak ulec modyfikacji. Ludzie pragnęli z niej korzystać także w mieszkaniach w blokach, podczas wypoczynku w hotelach, podróżach biznesowych. Poza tym przyjemności i dobrodziejstwa płynące z gorących kąpieli docenili także mieszkańcy innych regionów świata, a zwolenników wciąż przybywa. Rozpoczęła się więc masowa produkcja modułowych kabin saunowych, przystosowanych do wstawienia do wyznaczonej przestrzeni. Sauna modułowa. Składa się z gotowych do zmontowania elementów – ścian, sufitu, ławek, oparć. Z reguły dołączony jest także zestaw materiałów potrzebnych do jej zainstalowania (listwy, wkręty, śruby, dokumentacja technicznaa nie raz również z elemantami dodatków łazienkowych). Poszczególne elementy są kompletowane u producenta i po przewiezieniu na miejsce montażu odpowiednio ze sobą łączone. W ten sposób są przygotowywane kabiny standardowe, jak również na indywidualne zamówienia. Chociaż sauna modułowa wydaje się względnie prostą konstrukcją, aby należycie funkcjonowała i wywiązywała się ze swoich zadań musi spełniać szereg wymagań. Sauna modułowa to swego rodzaju przełom w jej bardzo długiej historii. Od tego momentu można ją zainstalować praktycznie wszędzie, a jej bryła może przybierać dowolne kształty. Do pomieszczeń o podstawie kwadratu i prostokąta dołączyły trójkątne, pięciokątne, półokrągłe, ze ściętymi narożnikami i sufitem po kształty niemożliwe do zdefiniowania jednym słowem. Podobnie z kubaturą – małe, 1-2-osobowe mogą być częścią łazienki w bloku, większe uzupełnią wyposażenie domowej przestrzeni wellness, a jeszcze większe przeznaczone są do obiektów użyteczności publicznej. Powszechnie, obok paneli z różnych gatunków drewna, zaczęto używać w konstrukcji kabiny sauny szkła. Szklane tafle to nie tylko przeszklenia drzwi, okna czy werandy, ale całe ściany łączone np. aluminiowymi profilami. Przeszklone elementy powiększają optycznie kabinę i pozwalają zachować kontakt wzrokowy z tym, co dzieje się dookoła. Do budowy kabiny saun używa się także innych materiałów, np. akrylu.

Indywidualizacja wnętrza. Najmniej podatna na wpływy współczesności okazała się surowa prostota drewnianego wnętrza sauny. Tutaj drewna nie da się zastąpić żadnym innym materiałem, podobnie jak trudno byłoby się obyć bez drewnianych ławek-leżanek. Ale i tu nie obyło się bez zaznaczenia wpływu czasu i postępu technicznego. Teraz ławki mają już własne oparcia i osłony, zaczynają wyokrąglać narożniki i przybierać kształty odpowiadające układającym się na nich ciałom. Są wygodne, nienagannie oszlifowane, przyjemne w dotyku i dla oka, zachęcają, by na nich spocząć. Także dyskretne, odpowiednio dawkowane światło, nadal buduje klimat saunowej kąpieli oraz sprzyja odpoczynkowi i relaksowi. Ale obecnie mieni się ono różnymi kolorami, w których specjaliści dopatrują się działania terapeutycznego. Wreszcie najnowsze modele elektrycznych pieców ustawiane są na środku wnętrza i umożliwiają – oprócz kąpieli przez pocenie się – także saunę mokrą i parową oraz aroma-terapię.

Łazienka przy saunie

To miała byc łazienka przy saunie, ale podczas pracy nad projektem odwróciły się proporcje i powstała duża, wygodna łazienka – z sauną. Przemyślana aranżacja pomieszczenia łączy komfort korzystania z sauny z tradycyjnymi funkcjami wnętrza łazienkowego.

W domach jednorodzinnych jest zwykle kilka łazienek, z których każda pełni odmienne funkcje – przy sypialni małżeńskiej, tzw. gościnna, dziecięca. Czasami pojawia się potrzeba wyjścia poza ten schemat i stworzenia nowego modelu łazienki z nieco innym programem funkcjonalnym. W tym przypadku gospodarze mieli do dyspozycji cztery łazienki, co zaspokajało potrzeby rodziny z dwójką dzieci. Dom jest obszerny, ma przestronną piwnicę, którą przeznaczono na przestrzeń wypoczynkowo – rekreacyjną; została tu m.in. urządzona sala do bilardu. Miała się tutaj znaleźć także wymarzona przez właścicieli sauna i towarzysząca jej niewielka łazienka z kabiną natryskową, umożliwiającą wzięcie prysznica po pobycie w saunie. Metraż piwnicy okazał się na tyle duży, że pojawiła się możliwość rozszerzenia formuły – piąta łazienka w domu to był kuszący pomysł. Łazienka podzielona jest na dwie umowne strefy – umywalkową i relaksacyjną, której najważniejszym elementem jest sauna. Granicę między nimi wyznacza linia szafirowych płytek terakoty, kwadratowych wstawek na drzwiach do w.c. i niebieskich ceramicznych stożków biegnących w poprzek sufitu.

Z przestrzeni piwnicy wydzielono ścianami spore prostokątne pomieszczenie; jeden z jego narożników zajęła sauna, pozostałe wyposażenie to niezbędny natrysk, umywalka, oraz osobne w.c. Ta nowa łazienka jednak znacznie różni się od pozostałych. Cały dom, włącznie z wnętrzami łazienkowymi, utrzymany jest w stonowanej, spokojnej kolorystyce beży, brązów, bieli. Tutaj właściciele pozwolili sobie na odrobinę szaleństwa, co objawiło się przede wszystkim w sposobie doboru kolorów. Projektantka zaproponowała dość odważny zestaw barw, który nadał wnętrzu wyrazisty charakter. Połączenie intensywnych, nasyconych odcieni koloru żółtego, szafirowego i czerwieni działa ożywczo, nastraja optymistycznie – ta odmienna, bardziej zdecydowana nuta, szybko przypadła gospodarzom do gustu. Zółto – niebiesko – czerwona paleta to nawiązanie do kolorystyki abstrakcyjnej, geometrycznej kompozycji namalowanej na płytkach ceramicznych. „Obraz” umieszczono w pobliżu umywalki, na sąsiedniej ścianie zawieszona została wąska tafla lustra, która go podwaja. Kompozycja była inspiracją nie tylko do doboru kolorystyki, ale także wyposażenia łazienki – dominujące geometryczne motywy mają swoją kontynuację w postaci zgeometryzowanych elementów wystroju wnętrza, w których przewija się kształt trójkąta i stożka. Najlepszym przykładem jest aranżacja umywalki – wybrano model z oryginalną, ściętą, szafirową osłoną syfonu. Doskonale dobrano także baterię umywalkową – jej korpus wieńczy wyraźny stożek, a uchwyt ma intensywnie błękitną barwę. O dynamice aranżacji, oprócz zabawy kolorem i geometrycznych układów, decyduje sposób rozmieszczenia funkcji.

Kabiny parowe, sauna

Spędza się czas z rodziną i przyjaciółmi, kłopoty i stres zostawiając za progiem – dla skandynawów , a zwłaszcza finów, sauna to rodzaj instytucji narodowej. Tu nie wypada głośno rozmawiać, kłócić się, czytać książkę lub gazetę.

Reguły wyznaczające jak długo należy przebywać w saunie. To zależy od indywidualnych predyspozycji, każdy więc poci się w saunie tak długo, jak długo sprawia mu to przyjemność. Współzawodnictwo nie jest w dobrym tonie, bo sauna to miejsce szczególnej uprzejmości, gdzie rywalizować po prostu nie wypada. Obowiązuje cisza i spokój. Głośne rozmowy, jedzenie, słuchania radia, czytanie, pośpiech są wbrew etyce sauny. Warto natomiast spróbować tego, co lubią koneserzy – bicia po gołym ciele miotełkami z brzozowych gałązek. Uderzanie po rozgrzanej skórze poprawia krążenie krwi i daje przyjemne uczucie porównywalne z delikatnym szorowaniem lub masażem. Do sauny raczej nie chodzi się w pojedynkę, bo pobyt w niej to także wydarzenie towarzyskie. Gościnność nakazuje zapraszanie do sauny przyjaciół, współpracowników, a nawet partnerów biznesowych. Wtedy z reguły gospodarze wydają specjalne kolacje. Pomiędzy seansami serwowana jest duża ilości napojów, a na zakończenie – potrawy zawierające znaczne ilości soli. Dobre wychowanie nakazuje również udostępnienie gościowi płaszcza kąpielowego i ręcznika. Nie wyobrażający sobie życia bez sauny Finowie założyli w 1937 r. Fiński Związek Saunowy. Za cel nadrzędny przyjął on popularyzowanie idei oraz kształtowanie pozytywnego wizerunku sauny. Podobne stowarzyszenia powstały w innych krajach. Od kilku lat istnieje także Polski Związek Saunowy. Najlepszymi ambasadorami tej tradycji są Skandynawowie, którzy mieszkając i pracując w innych krajach nie mogą się obyć bez dobrodziejstw gorących kąpieli. Po prostu – gdzie dom, tam sauna.

Opinie:

Nie wyobrażam sobie, by w naszej ambasadzie nie było sauny. Jest to sauna tradycyjna, z drewna i oczywiście wieloosobowa. Korzystają z niej zarówno pracownicy, jak i goście dyplomatyczni. Kąpiel w saunie samemu nie ma sensu – to miejsce towarzyskich spotkań. Szwedzi bardzo lubią saunę i korzystają z niej przeciętnie raz w tygodniu. Nie każdy dom jest jednak w nią wyposażony, bo to kosztowny dodatek. W porównaniu do fińskich, szwedzkie sauny są bardziej mokre i niższa jest w nich temperatura. Czasami instaluje się dwa rodzaje saun – suchą i mokrą, dzięki czemu można korzystać z różnych kąpieli. Sauna jest świetna zwłaszcza jesienią i zimą, bo znakomicie oczyszcza ciało i zwiększa odporność organizmu na wirusy wywołujące przeziębienia oraz grypę. Naprawdę gorąco polecam.

Obecność sauny w firmie była obowiązkowa z uwagi na branżę, którą się zajmuje. Z nami jest podobnie jak ze sprzedawcami samochodów – musimy znać od podszewki to co sprzedajemy, a nie tylko teorię. Korzystamy więc z sauny bardzo często – bo lubimy i z powodów zawodowych – nie tylko z tej znajdującej się w naszej firmie, ale i podczas służbowych wyjazdów, także za granicę. W ten sposób pracownicy poznają wszelkie zagadnienia techniczne związane z sauną, korzyści zdrowotne oraz uczą się zachowania w saunie. Sauna jest bowiem czymś więcej niż zwykłym pomieszczeniem higienicznym, w którym oczyszcza się ciało. To swego rodzaju filozofia, wydarzenie towarzyskie, sposób na eliminowanie stresu, wyciszenie i jednocześnie naładowanie energią oraz psychoterapia. Sauna w firmie Klafs jest wieloosobowa i koedukacyjna, typu profi, wykonana z drewna jodły kanadyjskiej i abachi. Korzystają z niej także nasi goście. Co pół roku organizowane są spotkania z parterami biznesowymi. Oprócz szkoleń, jeden dzień zawsze jest poświęcony integracji. Wspólny pobyt w saunie jest stałym i oczekiwanym punktem programu. Co do ciekawych gości przebywających w tej saunie, to zwykle korzystają z niej nasi partnerzy oraz sprzedawcy krajowi i zagraniczni. Natomiast wykonywaliśmy sauny dla osób z pierwszych stron gazet, zarówno polskich, jak i z krajów ościennych. Nazwisk nie mogę podać.

W fińskiej ambasadzie w Polsce sauna jest duża, reprezentacyjna – obok znajdują się basen i pomieszczenie z kominkiem. Często korzysta z niej personel, łącznie z ambasadorem, goście prywatni oraz oficjalni, w tym członkowie rządu podczas wizyt w Polsce. Sauna w kulturze fińskiej to miejsce wyjątkowe, rodzaj instytucji narodowej, gdzie obowiązuje specjalna etykieta. Zaproszenie gościa do sauny oznacza, że gospodarz darzy go wielkim szacunkiem, to także symbol zaufania i gościnności. W języku fińskim jest wiele określeń, trudnych do przetłumaczenia na język polski, określających sposób zachowania się w saunie, np. „rzucanie wody na kamienie”. Finowie najczęściej korzystają z sauny w temp. ok. 80°C i lubią w niej podnosić wilgotność właśnie poprzez polewanie gorących kamieni wodą. Do specyfiki fińskiej sauny należy też okładanie się brzozowymi witkami. Taki tradycyjny charakter ma sauna w Ambasadzie Finlandii.

Polsce bez sauny. Bez kąpieli w saunie Finowie nie potrafią żyć, korzystają z niej codziennie. Jest to dla nich sposób na relaks, wyciszenie, spotkanie z przyjaciółmi. Obecnie w biurze Oras pracują tylko Polacy, ale zarażeni bakcylem sauny. Wielkim zwolennikiem sauny jest m.in. prezes korzysta z niej regularnie. Kabiny parowe w naszej firmie to tradycyjna sauna fińska do kąpieli suchych. Korzystają z niej tylko pracownicy. Czasami spędzamy tutaj wolny czas nawet w weekendy, zawsze jednak w kameralnym gronie.

Nasi pracownicy i goście mają do dyspozycji dwie sauny – z drewna świerkowego i cedrowego, a także łaźnię parową i wannę spa. Obok znajduje się pokój z kominkiem, gdzie można spotkać się ze znajomymi, porozmawiać i odpocząć. W środy, po pracy, z centrum wellness korzystają panie pracujące w naszej firmie, zaś w piątki – panowie. Oczywiście zapraszamy tutaj gości, także biznesowych. W saunach można skorzystać z różnych rodzajów kąpieli. Sauna świerkowa jest bardziej tradycyjna – wilgotność podnosi się w niej poprzez polewanie wodą rozgrzanych kamieni. Cedrowa jest większa, wyposażona w piec typu combi z możliwością regulacji wilgotności. Można więc w niej korzystać z wielu rodzajów kąpieli w zależności od życzenia. Pracownicy i goście chętnie korzystają z kąpieli w saunie, większość – systematycznie co tydzień. Po sobie wiem, jak bardzo jest to wciągające. Kiedy zdarzy się, że w jakimś tygodniu nie można skorzystać z sauny, odczuwa się jej brak. Sauna doskonale uodparnia organizm. Odkąd korzystam z sauny, nie mam problemów z przeziębieniami. W 1996 r. firma Koperfarm nawiązała współpracę z firmą Tylko – wiodącym producentem saun i łaźni parowych na świecie. Rok później na naszej ekspozycji znalazły się sauna i łaźnia, które można użytkować.

Modernizacja łazienki

Do łazienki prowadzą dwa wejścia – jedno bezpośrednio z sypialni, drugie z pokoju rekreacyjnego. Bliskość obu części kompleksu łazienkowego podkreśla zastosowanie w nich tej samej okładziny podłogowej. A Strefa higieniczna jest dyskretnie przesłonięta konstrukcją kabiny prysznicowej, co zwiększa komfort korzystania. Jej wyposażenie to sedes, bidet oraz pisuar – element nieczęsto spotykany w polskich łazienkach.

Jednym z najważniejszych założeń modernizacji przestronnego domu jednorodzinnego było stworzenie łazienki przy sypialni małżeńskiej; gospodarze korzystali dotychczas z łazienki wspólnie z dziećmi. Metraż domu pozwalał na zrealizowanie tego planu bez szkody dla innych pomieszczeń. Sypialnia mieści się na parterze. Ze znajdującego się obok niej kompleksu garderobiano – wypoczynkowego udało się wydzielić spore, prostokątne pomieszczenie na komfortowy pokój kąpielowy. Właścicielom zależało, aby wnętrze to miało szczególny klimat. Marzyli o stylizacji nawiązującej do architektury starożytego Rzymu. Udało się skrystalizować tę myśl i dokładnie określić estetyczną wizję. Nasze współczesne wyobrażenie o stylu wnętrz rzymskich dość daleko odbiega od ówczesnych realiów. Stosowano wówczas intensywne kolory, wielobarwne mozaiki – tymczasem dziś zachwycają nas monochromatyczne płaszczyzny ścian pokryte patyną czasu. Tym niemniej styl ten, w formie przepuszczonej przez filtr współczesności, jest efektowny i chętnie wykorzystywany w aranżacjach obecnie projektowanych wnętrz. Doskonale sprawdza się w łazienkach, gdzie warunki wymagają zastosowania okładzin wodoodpornych, a których użytkownikom nie do końca odpowiada sterylność nowoczesnych pokojów kąpielowych.

Mając jasno określony kierunek poszukiwań, projektantka zaproponowała oparcie całej wizji przyszłego kształtu wnętrza na wyjątkowej serii płytek ceramicznych. Jest to linia wyprodukowana przez włoską firmę Iris, należącą do koncernu współfinansującego badania archeologiczne prowadzone na Półwyspie Apenińskim. Firma opracowuje wzory ceramiki nawiązujące do motywów odnalezionych w odkrytych zabytkach – choć współczesne, płytki mają dzięki temu walor autentyzmu i wiarygodności, są przykładem zakończonej powodzeniem próby przeniesienia się w czasie. Wybrana seria „Petra” swą nazwą nawiązuje do miejscowości na południu Włoch, w której dokonano odkrycia antycznego miasta – zdobiące ją reliefy i kolorystyka imitują odnalezione tam motywy dekoracyjne. Piękna, delikatna faktura nie ma w sobie nic z dosłowności popularnie dostępnych „antycznych” materiałów wykończeniowych, które często ocierają się o kicz. Linia „Petra” to kilka różnych formatów płytek, które umożliwiają różnorodne zastosowania – duże kwadraty pojawiły się na podłodze, prostokąty wykorzystano na ścianach, a wydłużone elementy na obudowie wanny i jako dekoracyjne akcenty na strukturalnym tynku. Pomieszczenie ma kształt regularnego prostokąta, ale jest to widoczne tylko na rzucie wnętrza. Chcąc uniknąć monotonii i schematyczności w sposobie rozmieszczenia sprzętów łazienkowych, architekt stworzyła system ścian i murków, które dynamizują kompozycję i jednocześnie poprawiają komfort korzystania z wnętrza. Rozpoczynając pracę nad projektem, ustalono wymagany program funkcjonalny. Miała się tu znaleźć wanna, kabina prysznicowa, umywalka, sedes, bidet oraz nieczęsto spotykany w polskich łazienkach pisuar. Właściciele już wcześniej wybrali wannę – obszerną, narożną, z hydromasażem. Umieszczono ją w pobliżu panoramicznego okna, co pozwala podczas kąpieli cieszyć oczy widokiem ogrodu i sąsiadującego z posesją lasu. Wanna obudowana została kilkupoziomowym podestem, który służy jako półki do odstawiania kosmetyków oraz miejsce ekspozycji dekoracyjnych drobiazgów: świeczek, mis stylizowanych na antyk, donic z kwiatami. Umywalka, sedes, bidet i pisuar mają neutralne, zgeometryzowane formy, co podkreśla urok płytek i jednocześnie równoważy proporcje między obecną przecież w tym wnętrzu współczesnością i nostalgicznym przywołaniem dawnej ornamentyki. Podobną funkcję estetyczną pełni także ultranowoczesna, chromowana armatura. Kabina prysznicowa, zgodnie z życzeniem właścicieli, wykończona została w całości, łącznie z brodzikiem, płytkami ceramicznymi.

Do łazienki prowadzą dwa wejścia – jedno bezpośrednio z sypialni gospodarzy, drugie z pomieszczenia, w którym znajduje się sauna i minisiłownia. Bliskość obu pomieszczeń podkreśla zastosowanie w pobliżu sauny płytek „Petra”. Ten kompleks łazienkowy płynnie łączy dwa jakże odległe wątki – z jednej strony stylizację na rzymski antyk, z drugiej kwintesencję kultury skandynawskiej, jaką jest sauna. Ta eklektyczna kompozycja jest dowodem na to, z jak dobrymi rezultatami zagrać można dowolnymi elementami, jeżeli całości przyświeca jasna koncepcja estetyczna, a efekt służyć ma nadrzędnej wartości – trosce o dobrą kondycję ciała i ducha.

Witaj, świecie!

Witaj w WordPressie. To jest Twój pierwszy wpis. Zmodyfikuj go lub usuń, a następnie rozpocznij blogowanie!